Zdjęcia ze spotkania Katarzyny Georgiou i Kazimierza Burnata - duetu poetyckiego, TMW.

Pomimo burz, pomimo deszczu, pomimo wielu innych niedogodności, we wtorkowe popołudnie 25 czerwca, zebrała się grupa pasjonatów literatury, by posłuchać niecodziennego poezjowania - duetu poetów w dialogu, a raczej rozmowie dusz. Katarzyna Georgiou przedstawiała swoje wiersze z tomików Światy dwa w pogoni za Leśnym Lichem i Dychotomia Mojej Kobiecej Natury. Kazimierz Burnat wybierał wiersze ze swojej bogatej twórczości, a przede wszystkim z tomików Przenikanie,Wiew przeznaczenia, Żar zmierzchu, Podniebienie Niebios i Wkolejce po
Kobiecy romantyzm vs męski racjonalizm, aczkolwiek z niezwykłą dozą wrażliwości w spojrzeniu na rzeczywistość i marzenia.
Spotkanie w trzech odsłonach: kochankowie w meandrach życia, rozmowy z Naturą i konfrontacja z rzeczywistością urozmaicone pięknie dobranym repertuarem muzyki na gitarę klasyczną w wykonaniu Dawida Króla.

Serdeczne podziękowania wszystkim przybyłym gościom, których nie odstraszyła od przyjścia kapryśna letnia aura i płaczące deszczem wrocławskie niebo.
Do zobaczenia na innych, równie ciekawych spotkaniach :)

Pierwsza recenzja tomiku Światy dwa w pogoni za Leśnym Lichem - Ewa Formella na blogu Książki Idy...

ŚWIATY DWA W POGONI ZA LEŚNYM LICHEM - Katarzyna Georgiou

Katarzyna Georgiou jest wrocławską poetką, autorką kilku tomików, między innymi Dychotomia Mojej Kobiecej Natury, oraz wierszy dla dzieci. Wiele lat spędziła w Kanadzie pracując jako nauczyciel wychowania przedszkolnego, oraz jako wykładowca kursów ECE w Seneca College Lab School. Jej poezja jest wyjatkowa, łącząca czytelnika z naturą duszy ludzkiej i naturą przyrodniczą.

Swiaty dwa

Wydawnictwo EUROSYSTEM rok 2013

stron 89

Światy dwa w pogoni za Leśnym Lichem, to książka niesamowita, żeby nie powiedzieć "magiczna". Poezja przepleciona prozą. Na swoich 87 stronach zawiera więcej niż grube tomiska, mające po kilkaset stron. Ciepło bijące ze strof, zatrzymuje czytelnika, nie dając mu szansy na oderwanie się od słów napisanych ręką pani Katarzyny.

Kocham poezję, bo pozwala mi na wyciszenie emocji po ciężkim dniu.

Czytając książkę czułam zapach jaśminu i delikatne dotyki traw. Ta książka, to dwa światy - świat kobiety, jej uczuć, tęsknot, marzeń i wspomnień i świat życia natury: ptaków, drzew, słońca. To wędrówka przez cztery pory roku i wędrówka przez umysł kobiety. Takiej zwyczajnej, która kocha, czuje, płacze i żyje nadzieją, a zarazem kobiety magicznej.

W posłowiu książki pan Andrzej Ziemowit Zimowski napisał:

...Autorka opisuje bardzo delikatnie i intymnie "Światy dwa", a więc powiązanie dwojga ludzi, wspomnienia, marzenia o powrocie tego, co było swojego czasu tak piękne.

I wreszcie pisze o tym najgorszym, o rozłące, która dla jednej ze stron stała się wielką tragedią...

Ta książka jest niesamowita, chociażby przez to połączenie poezji z prozą. Jest tak osobista, że chwilami miałam wyrzuty, że ją czytam. Pochłonęła mnie wczoraj całkowicie, na całe popołudnie, ale dzięki niej sen miałam spokojny.

Każdy, kto kocha poezję powinien mieć ją w swoich zbiorach. To książka, której nie powinno zabraknąć na półce, chociażby dlatego, aby sięgnąć po nią w chwili, kiedy organizm potrzebuje wyciszenia, uspokojenia, refleksji. Książka dodatkowo wzbogacona jest przepięknymi ilustracjami przyrody, zdjęciami zrobionymi przez samą autorkę, które w bardzo interesujący sposób współgrają z jej treścią.

Polecam książkę każdemu, bez względu na wiek i zamiłowania czytelnicze, bo czasami warto zatrzymać się na chwilę, wziąć głęboki oddech i poczuć, że życie to nie tylko pogoń za niewiadomym sensem życia, to czas dla siebie, czas na zagłębienie się we własną duszę i otaczające nas piękno przyrody i żywiołów.

http://ksiazkiidy.blox.pl/2013/06/SWIATY-DWA-W-POGONI-ZA-LESNYM-LICHEM-Katarzyna.html?fb_action_ids=627880847230510&fb_action_types=og.likes&fb_source=aggregation&fb_aggregation_id=288381481237582

Posłowie do tomiku "Światy dwa - w pogoni za Leśnym Lichem" pióra Andrzeja Ziemowita Zimowskiego, członka ZLP.

Posłowie
Z wielką ciekawością i zadowoleniem przyjąłem od autorki
propozycję napisania posłowia do przygotowanej do wydania Jej
nowej książki. Dlaczego? Do tej pory znałem wiersze Katarzyny
Georgiou zawarte w wydanych książkach dla dzieci, o których
z wielkim uznaniem wyrażali się krytycy literaccy a także
językoznawcy. Autorka uprzedziła mnie, że tym razem będzie to
połączenie poezji z prozą, a więc bardzo ciekawa forma literacka.
Jestem pisarzem wychowanym na wierszach Mickiewicza,
Słowackiego i innych wspaniałych poetów minionych okresów
i niezbyt zręcznie poruszam się w świecie nowoczesnej poezji,
gdyż nie ma co tu ukrywać, jestem przede wszystkim prozaikiem.
Dlatego też, jak napisałem, ciekaw byłem tej w pewnym sensie
nowej formy pisarskiej. Kiedy otrzymałem e-mailową przesyłkę, po
kilkakrotnym przeczytaniu nadesłanego materiału zrozumiałem, że
spotykam się z czymś, czego do tej pory nie znałem, a mianowicie
połączenia piękna prozy z jeszcze piękniejszą poezją.
W treści nowego tomu o wiele mówiącym, w pewnym sensie
podwójnym tytule, wyraźnie można znaleźć jawną oraz ukrytą
treść. Autorka opisując poszczególne etapy nadchodzącego roku
(„W pogoni za Leśnym Lichem”) jednocześnie nadaje mu inny
wymiar przez drugi tytuł („Światy dwa”). Prześledźmy Jej myśli
zawarte w poszczególnych linijkach tekstu.
Cóż znaczy „W pogoni za Leśnym Lichem”? „Leśne Licho”,
znany termin z wielu baśni, spokojnie prowadzi czytelnika przez
nadchodzące miesiące nowego roku. Z treści całej książki,
a przede wszystkimi z tego, co widać w pogoni za „Leśnym
Lichem”, wyraźnie przebija wielka miłość do przyrody, doskonałe
podpatrzenie budzącej się po zimie flory, pięknie oddane początki
życia maleńkich przedstawicieli fauny. Czytając te opisy wydaje się
nam, że znajdujemy się w samym sercu lasów, pól, że owiewa nas
ciepły wiatr, czujemy poranną rosę.
I na tym podłożu Autorka opisuje bardzo delikatnie i intymnie
„Światy dwa”, a więc powiązanie dwojga ludzi, wspomnienia,
marzenia o powrocie tego, co było swojego czasu tak piękne.
I wreszcie pisze o tym najgorszym, o rozłące, która dla jednej
ze stron stała się wielką tragedią. „Wiośniane przebudzenie”,
a więc opis początku roku, wprowadza już pierwszym zdaniem
w specyficzny klimat.
Tak cichutko, szeptem niewypowiedzianych słów, cieplutkim
deszczem czułości, nadeszła Panna Kapryśna… burzy spokój
uśpionej duszy… Te słowa mówią w podtekście nie tylko
o nadchodzącej a raczej już zaistniałej Wiośnie, ale i o ludzkich
uczuciach, niewypowiedzianych słowach, o deszczu czułości a dalej
o zburzeniu spokoju uśpionej duszy. Czy tu chodzi tylko o budzenie
się z zimowego snu? A może, jak odczułem, chodzi o nadzieję
powrotu dawnych, pięknych chwil, które na okres zimy (czytaj:
może i dłużej) były nieobecne? Czy to dzieje się i podczas snów?
Czytajmy: Ujmij mą dłoń, szorstkością ciszy serdeczną, a poczujemy
wzajem swoje ciepło pulsujące w przestrzeni połączonych dusz.
Jak niegdyś, tak teraz wybudzam cię… A jak Autorka wybudza
tego, o kim bohaterka wspomina? Wybudzam cię rosą porannych
łez… pragnienie otulone w zapach skoszonej łąki bosymi stopami
biegnie… aby porą wieczorną wtulić się w śnienie spełnienia”.
I dalej: …miłość kobiety do kogoś, kto odszedł, myśli wszystkich,
którzy Cię znali, otuliły płaszczem – niewidką… I wreszcie ostatnia
myśl rozdziału „Wiosna”: – Jestem wodą i powietrzem, ogniem życia,
ziemią żyzną, wzrastam w siłę z każdym rokiem odnawiając serce
z blizną. Całość tego pierwszego rozdziału to nie tylko piękne opisy
przyrody i uczuć, ale i bardzo intymne podkreślenie samotności,
bardzo prywatne marzenia o tym, co było a co może…?
Czytając pierwsze fragmenty książki i dalsze opisy poszczególnych
pór roku, zaczynamy wchłaniać piękno zdań, piękno całych strof,
obawiać się, że zbyt daleko wkraczamy w życie bohaterki. Tego
jednak widocznie chciała Autorka, chciała poruszyć uczucia tych
czytelników, którzy znaleźli w tych wierszach swoje wspomnienia.
Bo cóż znowu czytamy w drugim rozdziale, w „Letniej symfonii”:
O poranku znalazłam Cię u mego boku… w półprzymkniętych
oczach dojrzałam ponowne iskierki pożądania, Twoja dłoń błądziła
delikatnie wzdłuż znajomych linii mojego ciała.
Ale to tylko wspomnienia.
Przytul mnie, nie snuj już minionych spraw … złoty lipy miód
załagodzi żal… Niech nasz świat wciąż trwa…
Podobne wspomnienia i jednocześnie pragnienia zapomnienia
tego, co było złe, zawarte są w trzecim rozdziale, w „Jesieni”.
Czytamy: Już nawet nie pamiętam smaku twoich warg. …Gdzie
się podziałeś? …Pozostawiłeś mi bajoro błotnych łez na szlaku…
Tak niewiele potrzeba, by radość rozdawać i nadawać sens
wydarzeniom, jakie nas spotykają, a tak wiele łez trzeba wylać,
zanim to się zrozumie…
„Zima”, tak jak ostatni cykl mijającego roku, jest pełna
refleksji, podsumowań. Bardzo ciekawe jest spojrzenie Autorki na
nadchodzącą przyszłość, i nagle, jakby w oderwaniu od przyrody, na
to, co w naszym kraju się dzieje i na to, co może zniknąć w powodzi
beznadziei i bezmyślności działań decydentów, a naszym dzieciom
pozostanie już tylko bajanie…
Autorka pisze: Stoimy u Bramy Jutra… Po jednej stronie –
stary świat, gdzie wyścig sfory ku zagładzie trwa. Po drugiej zaś
świat nowy, dom ludzi świadomych, gdzie współpraca na rzecz
pokojowego współistnienia jest normalnością… czasami.
Spójrzmy na osobę pisarki. Anglistka, a jednocześnie nauczycielka
muzyki, pracująca na co dzień z dziećmi w wieku przedszkolnym.
Wiedząc o tym łatwiej zrozumieć Jej szalenie barwny język, który
jak muzyka może przeniknąć, nie tylko do umysłów maleńkich
dzieci, ale i do dorosłych. Czym jest więc prozatorsko-poetycka
książka Katarzyny Georgiou o dziecięcym, a jednocześnie
dorosłym tytule „Światy dwa w pogoni za Leśnym Lichem”? Jak
można podsumować jego treść? „Leśne Licho”, prowadząc nas
przez poszczególne kwartały roku pokazuje, jak wspomniałem,
wspaniałe opisy przyrody, jakich praktycznie nie można znaleźć
u innych autorów. Daje opisy, w których Autorka wprowadza
wiele swoich określeń zmieniając litery poszczególnych wyrazów,
nadając im w ten sposób niespotykane i do tej pory nie stosowane
brzmienie. Dla przykładu w miejsce „wiosenną witką w dłoni”
czytamy „wiośnianą witką w dłoni”. Trzeba przyznać, że brzmi to
bardziej ciepło, bardziej oddaje budzącą się wiosnę. Lub zamiast
„ćwierkania wróbla” użyte zostało wyrażenie „wróblego ćwirku”.
Znowu ładne i przyjemne określenie. To są tylko dwa przykłady,
a od takich pięknych, nowatorskich i ciekawych ujęć w tomie aż się
roi. Jednak żeby poznać tak nowatorskie opisy przyrody, budzącej
się po okresie zimy a następnie przygotowującej się do kolejnej
pory, trzeba go po prostu przeczytać, siedząc w wygodnym fotelu
przy przyćmionym świetle.
Jednak, jak już wspomniałem, poza przyrodą dominującą rolę
odgrywają wspaniale oddane opisy ludzkiej tęsknoty, straconej
miłości, nadziei, że może chociaż we śnie powtórnie przeżyje się
minione chwile. Są to bardzo sugestywne zdania zmuszające do
poważnych refleksji i zastanowienia się nad własnym życiem. Może
te zdania są za bardzo własne, za bardzo intymne, jednak nie należy
zapominać, że każdy pisarz wypełniając strony przygotowywanej
publikacji czerpie z własnego życia to, co albo sam przeżył, albo to,
czego był świadkiem.
Nie chcę za bardzo chwalić Autorki, Katarzyny Georgiou, jednak
uważam, że tę książkę powinno przeczytać jak najwięcej osób,
a wtedy z pewnością wydadzą one podobną do mojej opinię.

Andrzej Ziemowit Zimowski

Okładka do mojej najnowszej książki "Światy dwa - w pogoni za Leśnym Lichem"

Tomik poezji i prozy poetyckiej Światy dwa - w pogoni za Leśnym Lichem będzie dostępny już w połowie czerwca 2013 :)

Spotkanie autorskie Katarzyny Georgiou i Kazimierza Burnata w TMW już wkrótce :)

TOWARZYSTWO MIŁOŚNIKÓW WROCŁAWIA
zaprasza na spotkanie autorskie
KATARZYNY GEORGIOU I KAZIMIERZA BURNATA






Gitara - Dawid Król
Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego)
25 czerwca 2013 r. godzina 17.00
w Kamieniczce Małgosia Wrocław, ul. Odrzańska 39/40

Poeci będą czytać wiersze z wybranych książek poetyckich zapraszając gości w podróż przez meandry życia, wspomnienia, emocje, spełnienia i niespełnienia. Porozmawiają także z uczestnikami wieczoru na tematy związane z ich twórczością. Katarzyna Georgiou zaprezentuje na spotkaniu swój najnowszy tomik Światy dwa w pogoni za Leśnym Lichem, a Kazimierz Burnat znane już wielu czytelnikom Przenikanie, Podniebienie niebios, Żar zmierzchu, Wiew przeznaczenia…

Wstęp wolny ZAPRASZAMY

Wystawa prac dziecięcych i spotkanie autorskie - książka "Dziecięcy Świat" :)

Nazwa: Artyści z przedszkola Alis | wystawa bezkresnej twórczości Miejsce: Mleczarnia | Klubokawiarnia Adres: ul. Włodkowica 5, 50-072 Wrocław Termin: Start: 12:00 niedziela 2 czerwca 2013 do: sobota 15 czerwca 2013, codziennie o 18:00 Cena: darmowe Artyści z przedszkola Alis | wystawa bezkresnej twórczości ________________________________________ Po raz pierwszy w Galerii Mleczarnia wystawiane są prace dzieci. Bardzo utalentowanych dzieci. Często bardzo twórcze projekty zasługują na bezwzględną uwagę. Są nowatorskie, twórcze a nade wszystko insirują nas do popatrzenia nas na świat. Potraktujmy te prace bardzo poważnie! Całe spektrum światów plastycznych, które będzie można zobaczyć to prace,w których dzieci bawią się kreską, plamą barwną na różnych płaszczyznach i różnych technikach poprzez pastele, kredki świecowe, węgiel, akwarele i tempery. Uwrażliwienie dzieci na otaczająca rzeczywistość ma odbicie w postrzeganiu przez nich światła, bryły, faktury w pracach przestrzennych wykonanych z kartonu, gliny i papieru. Smakosze sztuki, koneserzy twórczości, rodzice, przyjaciele - przyjdźcie i wejdźcie świat kolorów i faktur - nie jak w świat bazgrołków - ale świat prawdziwej sztuki, autentycznej i niosącej przekaz. Rzeki a nawet oceanu niczym jeszcze nie zmąconej wyobraźni! Wystawa czynna do 15 czerwca 2013r. **** Wystawę można oglądać w Galerii Mleczarnia w godzinach otwarcia piwnicy (od godziny 18.00 do zamknięcia) **** Istnieje możliwość oglądania prac przed godziną 18.00 po wcześniejszym umówieniu się (dla grup zorganizowanych), kontakt: kultura@mle.pl **** ALIS - Niepubliczny Zespół Edukacyjny o profilu artystyczno-językowym jest placówką, w skład której wchodzi przedszkole i szkoła podstawowa. Działa jako placówka niepubliczna od 1 września 1997 roku. Prowadzącą jest Alicja Issel. Placówka kładzie duży nacisk na rozwijanie wśród swoich uczniów uzdolnień językowych i artystycznych poprzez plastykę, muzykę, teatr, taniec i śpiew. Dbając o indywidualny rozwój ucznia zajęcia prowadzone są przez wysokiej klasy specjalistów. Program edukacji artystycznej obejmuje naukę tańców ludowych: regionalnych i narodowych polskich i obcych oraz tańców nowoczesnych dostosowany jest do możliwości dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Nabyte umiejętności dzieci prezentują na występach szkolnych i pozaszkolnych oraz na konkursach tanecznych takich jak Dolnośląski Przegląd Zespołów Tanecznych „Galop” gdzie w ubiegłym roku zespół taneczny Alis wystąpił w kategorii taniec ludowy i zdobył I miejsce. Celem prowadzonych w szkole i przedszkolu warsztatów teatralnych dla dzieci jest rozwijanie ich wyobraźni, twórcze przetwarzania na scenie bajek, czy też znanych im sytuacji międzyludzkich, wspieranie współpracy w grupie. Oprócz tych ogólnych kompetencji dzieci nabywają umiejętności zachowania się na scenie, wcielania się w różne postaci, koncentracji na roli aktorskiej podczas spektakli. W ciągu roku szkolnego dzieci mają okazję doświadczyć od kilku do kilkunastu przedstawień różnych spektakli. Co roku uczestniczą w Wrocławskim Przeglądzie Teatrów Dziecięcych „Zielona Gęś” odnosząc spore sukcesy. Dla dzieci chętnych i uzdolnionych muzycznie prowadzone są zajęcia dodatkowe z chóru dla młodszych i starszych dzieci. W pracowni plastycznej uczniowie mają możliwość zdobyć umiejętność posługiwania się różnymi technikami plastycznymi, rozwijać swoją aktywność twórczą z uwzględnieniem swoich potrzeb i zainteresowań. W ten sposób pracownia plastyczna daje możliwość każdemu dziecku rozwinięcia indywidualnego stylu i własnej drogi ekspresji. Plastyka daje możliwość wyrażenia siebie ,obcować ze sztuką i tworzyć ją. Edukacja artystyczna, która jest prowadzona w zespole Alis przybliża dzieci do wrażliwego świata w momencie, gdy wchodzą one w najbardziej chłonny etap, ich wyobraźnia doskonale pracuje i jest niczym niepohamowana, a one same otwarte są na zabawę. Na otwarciu wystawy będzie możliwość rozmowy z Katarzyną Georgiou - autorką tomiku poezji dla dzieci " "Dziecięcy świat - wiersze dla Smyków z wyobraźnią" ilustrowanego sztuką dziecięcą wychowanka NZE "Alis" i zakup tej książki. Najserdeczniej zapraszamy! https://www.facebook.com/events/374879599299235/

Spotkanie w Sulmierzyckiej Bibliotece Publicznej z 14 maja, 2013 :)

Wiersze po spotkaniu, zainspirowane ilustracjami wykonanymi przez dzieci:

Zdjęcia ze spotkania w TMW :)

Towarzystwo Miłośników Wrocławia zaprasza :)

Towarzystwo Miłośników Wrocławia zaprasza na wieczór autorski z poezją i prozą poetycką Katarzyny Georgiou, 28 luty 2013, czwartek, godz. 18:00 w Kamieniczce Małgosia, Wrocław ul. Odrzańska 39/40

Spotkanie jest połączone z akcją charytatywną dla czteroletniego Krzysia Szachnowicza, wychowanka NZE „Alis”, walczącego z chorobą nowotworową – honorarium autorskie, ze sprzedaży książek na tym spotkaniu, zostanie w całości przekazane na jego leczenie. http://www.krzysioszachnowicz.pl/pl/ Spotkanie wzbogaci wystawa obrazów oraz recital poetyckiej duszy i utalentowanej artystki Beaty Sielickiej-Kowalskiej, która gościnnie zaśpiewa swoje najnowsze ballady autorskie przy gitarowym akompaniamencie.

Serdecznie zapraszamy na wieczór poetycki z Katarzyną Georgiou. Poetka będzie czytała swoje wiersze i wybrane fragmenty z pamiętników oraz rozmawiała z gośćmi na tematy dotyczące jej pracy i twórczości. Rodziny z dziećmi mile widziane:) Katarzyna Georgiou jest wrocławską poetką, autorką tomiku „Dychotomia Mojej Kobiecej Natury”, dwóch tomików wierszy dla dzieci (jeden w języku angielskim) oraz albumu dla kobiet „Czas obietnicy – Macierzyństwo magiczne”. Czytelnik, biorąc jej tomiki poezji do ręki, może się spodziewać przekazu ciepła i miłości wywołujących uśmiech i refleksje. Redaktor Wojciech Sodoś porównał jej poezję i wydane tomiki, a szczególnie album „Czas obietnicy-Macierzyństwo magiczne” do ogrodu rozświetlającego szarzyznę dnia. Profesor Miodek natomiast, szczególnie zachwycił się tomikiem dla Smyków „Dziecięcy Świat”, nazywając go „świeżym oddechem po tym wszystkim, co się proponuje pokoleniu mojego wnuczka.” Poetka stara się dostarczać tęczowych i wielobarwnych chwil, afirmację piękna w chaosie zalewających nas informacji i refleksyjne wytchnienie od codziennego zabiegania i chronicznego braku czasu na życie pełnią doznań. Autorka czynnie uczestniczy w działających Kręgach Kobiecych, wielu warsztatach rozwoju osobistego oraz prowadzi warsztaty literacko - plastyczne z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym w bibliotekach publicznych.

Spotkanie autorskie z dziećmi w bibliotece w Sulmierzycach.:) Tomik poezji "Dziecięcy Świat" zainspirował uczniów do do stworzenia własnych ilustracji...

I wiersz, który powstał do pracy plastycznej trzecioklasistki:)