Świat dziwny, świat senny w marzenia zaklęty...

BLOG AUTORSKI KATARZYNY GEORGIOU
Zapraszam w świat kobiecej tajemnicy, gdzie serce rozpoczyna swój spacer wokół zewnętrza ciała... gdzie Wiatr mówi do Księżyca: "Zdmuchnę Cię!"
Welcome to my Imagination's World :)

czwartek, 5 października 2017

"Dom to magiczne miejsce na ziemi" - fragment z tomu "Komu mruczy kot".

"DOM to magiczne miejsce na Ziemi"

Dobroć
Ostoja
Miłość

To takie miejsce, do którego zawsze się wraca, choćby we wspomnieniach, lub dąży do stworzenia dla siebie i swoich bliskich, by po wielu życiowych wędrówkach móc zakotwiczyć w porcie wytchnienia i spokoju.
„Mój dom tam gdzie serce moje”
A serce tam, gdzie dzieciństwa czar, gdzie zapach chleba i placka z kruszonką, gdzie smak pierwszej na wpół dojrzałej truskawki z babcinego ogródka i wspomnienie odrapanych kolan po wspinaczce na czubek starej czereśni, gdzie dotyk dłoni gładzącej dziecięcą główkę i chropawy głos kołyszący do snu:

„Jadą, jadą dzieci drogą, siostrzyczka i brat,
i nadziwić się nie mogą jaki piękny świat.
Tutaj wierzba rosochata, strzechą kryty dach,
bociek gniazdo w kole uwił, a w konopiach strach.”

Ten babciny ogród bardzo zapadł mi w pamięć, w szczególności zaś rabarbar rosnący w kępach wzdłuż płotu, z rozłożystymi liśćmi jak parasole na potężnych łodygach, które to obrane i maczane w cukrze były największym przysmakiem. Rabarbarowe baldachimy służyły za kryjówkę ogrodowym skrzatom, co pospołu ze ślimakami były najczęściej spotykanymi mieszkańcami ogrodu. Słodko-kwaśny smak zielonych łodyg z czerwonymi żyłkami nawet teraz powoduje wzmożoną pracę ślinianek, a obraz trzpiotki w krótkich spodenkach z oblepioną słodem i umorusaną smugami ziemi buzią przywołuje echem najpiękniejsze wspomnienia dzieciństwa.

Nie ma już tego ogrodu, starych drzew i grządek warzywnych, a babcine dobre oczy tylko z fotografii w rodzinnym albumie spoglądają na wnuki. Stary dom już tak unowocześniony, że poznać trudno, a ulica przy której stoi, na peryferiach miasta, nie do poznania. Chyba tylko stara winorośl rozrosła na jednej ze ścian domu pamięta tamten czas.

Lecz ten ogród i obraz starego domu w sercu noszę – stary stół z szufladą pod kuchennym oknem, na którym makaron się kroiło i suszyło, kaflową kuchnię z fajerkami, na których cieniutkie plasterki surowych, posolonych ziemniaków piekły się, nabierając smaku wręcz niebiańskiego. Nie wiem dlaczego, ale kamionkowa makutra z drewnianą pałką do dziś jest dla mnie symbolem kuchennym – może dlatego, że w niej kręciłam niedzielny sernik i ucierałam owoce czerwonej porzeczki z cukrem pudrem na galaretkę, którą w zimowe dni smarowało się pajdy chleba. Pachniało wówczas letnim słońcem i ogarniała błogość babcinej opieki. Szafki zaś kryły niesamowite skarby, z których najwspanialszym dla mnie była dwuczęściowa szklana kura – skrytka na landryny o malinowym smaku. Na zydelek trzeba było się wspiąć, by tę kurę zdjąć ze środkowej półki kredensu.

DOM… magiczne słowo – klucz.
Klucz do serc, wspomnień i łączenia pokoleń.
Miejsce człowieka na Ziemi.
DOM.

(C) Katarzyna Georgiou
z tomu "Komu mruczy kot"


poniedziałek, 2 października 2017

STREFA BAŁAGANU w FAMIE we Wrocławiu :)

Serdecznie zapraszam dzieci i rodziców w najbliższą sobotę na Stefę Bałaganu na Psie Pole we Wrocławiu :)
CENTRUM BIBLIOTECZNE FAMA
7 października (sobota) 2017 r. godz. 11.00
Warsztaty Strefa Bałaganu „Niesamowite Patchworki” dla rodziców z dziećmi powyżej 5 lat. Będziemy wspólnie tworzyć niesamowite kolaże. Prowadząca: Katarzyna Georgiou.*

czwartek, 28 września 2017

Relacja z premiery książki "Drzewa kochać potrafią" w Ośrodku Kultury w Miliczu

Jeszcze jedna relacja z premiery książki "Drzewa kochać potrafią" w Ośrodku Kultury w Miliczu :)

http://iwebs.nazwa.pl/www/okm/index.php…

"15 września w sali kameralnej Ośrodka Kultury w Miliczu odbyła się milicka premiera książki Katarzyny Georgiou "Drzewa kochać potrafią". Spotkanie autorskie tej niezwykłej pisarki poprowadził Daniel Misiek, a muzyczną aranżację jej tekstów zapewniło trio "Trzy Światy" - Magdalena Hałajda, Maciej Makosch oraz Kasia Klekotko. W pierwszej części zgromadzeni goście mogli usłyszeć wybrane treści z tomu bajęd, zaś w drugiej uczestniczyć w rozmowie z samą pisarką. Wieczór autorski pani Kasi uświetniły fotografie Idalii i Kazimierza Laskowiczów ( Galeria Młyńska 5 ) przedstawiające pejzaże drzew z Doliny Baryczy. Wśród przybyłych gości wieczoru nie zabrakło przyjaciół i znajomych pisarki, ale także samych miliczan. Odwiedził nas również Bolesław Grobelny - juror konkursów poetyckich i poeta. Zwieńczeniem spotkania była możliwość zakupu książek pani Kasi wraz indywidualną dedykacją".

niedziela, 24 września 2017

III Forum Kobiet w Ostrowie Wielkopolskim - fotorelacja :)

III Forum Kobiet i wspomnień czar...🙂 tego spotkania nie można opisać słowami, bo to bardzo osobiste przeżycie... myślę, że nie tylko dla mnie...
DZIĘKUJĘ!!

Czytelnicy piszą... "Drzewa kochać potrafią" :)

Jestem bardzo wzruszona przesłanymi przemyśleniami czytelniczki po lekturze "Drzew" :)
Sabina FK - dziekuję :) Sami poczytajcie :)


"Bardzo dziękuję p.Katarzyna Georgiou i Subiektywnie o książkach,dzięki którym miałam możliwość przeczytania wspaniałej książki pełnej uczuć i delikatności ,,Drzewa kochać potrafią”chcę powiedzieć, że jest to nie tylko książka, lecz wartościowy spacer i poznawanie wszystkiego wokół co nas otacza. Czytając tą wspaniałą książkę miałam wrażenie, że autorka jest tuż przy mnie i jak dobra Wróżka oprowadza mnie po czarodziejskiej krainie,którą wcześniej być może postrzegałam inaczej, z wyczuciem i delikatnością krok po kroku oprowadzała mnie po magicznych miejscach ,obserwowałam naturę ,między innymi drzew, z których każde ma swoją niepowtarzalną historię. Książka wyzwala w nas wrażliwość, pobudza do refleksji i rozmyślań,wzbogacona jest o wspaniałą poezję i zdjęcia,tym samym staje się magiczna,wzruszająca ,,żywa” i jeszcze bardziej wartościowa. Książkę polecam,jest godna przeczytania i wzruszy każdy ,,głaz”. Czytałam książkę z wielkim wzruszeniem i po przeczytaniu lektury z całą odpowiedzialnością,mogę napisać, że Drzewa kochać potrafią, ale czy my to uczucie potrafimy odwzajemnić i docenić... Na zakończenie pozwolę sobie dodać cytat z książki ,,Dla ciebie dziś śmieją się ważki,motyle skrzydlate,pająki kosmate i mały krasnal spod omszałego pnia. "